Skarby Podkarpackie w Stolicy Województwa

PODKARPACIE

. W każdym zakątku naszego Podkarpacia tkwią niezmierzone skarby: historyczne, artystyczne, przyrodnicze, duchowe, zabytkowe itd. Dzięki pomocy ze strony Miasta Rzeszowa czytelnicy bezpłatnego dwumiesięcznika „Skarby Podkarpackie” mogą poczytać o zabytkach nagromadzonych w stolicy województwa. Blisko połowa numeru poświęcona jest temu zagadnieniu, a praktycznie temat został ledwo zasygnalizowany.

Frapujący jest sam początek Rzeszowa: pierwszy był „ruski”, później  - na nowym miejscu – lokowano „polski” Rzeszów? Na kolejnych stronach pasjonujące informacje o sercach członków rodu Lubomirskich zamurowanych w rzeszowskiej świątyni św. Krzyża, o znajdującym się tu XVII-wiecznych stiukach, krucyfiksie będącym podobno wotum za Wiktorię Wiedeńską, tajemniczym obrazie Madonny Szkaplerznej i wreszcie mechanizmie zegarowym na wieży z 1733 r. Inny tekst opowiada o śladach warsztatu Santi Gucciego, królewskiego rzeźbiarza, w nagrobkach wmurowanych w ściany prezbiterium kościoła farnego w Rzeszowie.

Na ciekawą zagadkę ikonograficzną można się natknąć będąc w budynku dzisiejszego I Oddziału banku PKO BP, gdzie w westybulu znajduje się m.in. herb Galicji. Warto też wiedzieć, że Austriacy po I rozbiorze Rzeczpospolitej na zajętym terenie wybudowali ponad 3000 mostów i przepustów. Jeden z nich drewniany, kryty dachem, powstał właśnie w Rzeszowie.

Zapraszamy także w niezwykłą podróż po śladach I wojny światowej. Cmentarze wojenne na terenie Galicji Środowej należą do rzadkości, warto więc obejrzeć te które miały szczęście przetrwać.

Jak kryminał czyta się opowieść o losach murowanej cerkwi w Uluczu, próbach jej uratowania i wreszcie rozebraniu w 1909 r. świątyni powstałej na przełomie XV i XVI w. Próby rekonstrukcji obiektu oraz jego datowanie to owoc wieloletniej pracy. Podobnego zadania, czyli opisu niezachowanego neogotyckiego dworu Dolańskich i Kozłowieckich w Hucie Komorowskiej, podjęła się autorka tekstu chcąc przywrócić do pamięci ten zasłużony dla historii Podkarpacia obiekt. W tym przypadku było o tyle łatwiej, że rozebrany w 1955 r. dwór utrwalony jest na wielu zdjęciach.

Tym numerem „Skarbów” kończymy ponad dwuletni okres ukazywania się naszego periodyku dzięki dotacji z projektu „Turystyka bez granic…”. W październiku okaże się czy będzie ciąg dalszy.