Leżajski Dworzec PKP

LEŻAJSK

. Kiedy już kolej straciła swoją renomę i z przedwojennej instytucji, której pociągi kursowały tak punktualnie, że można było nastawiać zegarki, stała się synonimem bałaganu organizacyjnego, lekceważenia pasażera, braku wizji skutecznego zarządzania wraz z całym pakietem wynikających z tego następstw, w Leżajsku rozpoczęto remont dworca, chociaż jest on tak chory, jak całe PKP.

Ten stary, zaniedbany budynek, z niemodną bryłą architektoniczną, w którym kiedyś były nie tylko pomieszczenia techniczne kolei, ale również poczekalnia dla podróżnych, jest ponad stuletnim zabytkiem i to jest najpiękniejsze w tym przedsięwzięciu.

Czy remont tego zabytkowego dworca przywróci dobre imię kolei? Czy powrócą tu pasażerowie, którzy musieli znaleźć inne środki komunikacyjne? Trudno powiedzieć. Jeden zabytkowy dworzec, uratowany od zniszczenia, wywołujący nostalgiczne wspomnienia to za mało, aby uzdrowić całe kolejnictwo w kraju. Ważne, że będzie znowu piękny, chociażby miał zostać tylko pomnikiem dawnej świetności PKP. Będzie żył. Żył własnym życiem, niezależnie od losów PKP.

Informacja na www.rynek-kolejowy.pl mówi, iż w budynku dworca ulokowane zostaną punkty usługowe i handlowe, pomieszczenia PKP Cargo, a także publiczna biblioteka i siedziba straży miejskiej. Obiekt oddany będzie do użytku w maju 2012 roku. Jak widać jest pomysł na wykorzystanie odnowionego za ponad 5 milionów złotych zabytkowego obiektu. Już teraz widać urodę oczyszczonych ścian podziemnego tunelu, prowadzącego na perony. Uwolniony z pseudografficiarskiej twórczości, nieortograficznych wyznań miłosnych czy wulgaryzmów, jest piękny. Patrzymy z nadzieją na prowadzone prace remontowe.

Marzy się nam posiadanie funkcjonalnego, czystego dworca kolejowego. Chyba nie są to zbyt wygórowane oczekiwania jak na XXI wiek?